De kracht van storytelling

Er is mij vier jaar geleden een simpel verhaal vertelt.

Er is blijkbaar een groenteboer in Nederland die een stukje aarde heeft gekocht op Mars. Elke keer als er een bezoeker de winkel bezoekt komt de eigenaar met het volgende: “Welkom bij de eerste groenteboer op Mars, aangezien de bereikbaarheid beperkt is naar Mars, verkoop ik tijdelijk mijn groente en fruit hier”.

Simpel, kort en een grappig verhaal. Mensen zijn benieuwd welke groenteboer dat is, ik zelf ook. Helaas ben ik deze toko nog niet tegengekomen, wel heb ik dit verhaal van meerdere mensen gehoord. Het is continu hetzelfde verhaal, wat in mijn beleving de kracht ook moet zijn van storytelling, kan ik het verhaal niet doorvertellen aan een ander? Dan is het geen goed verhaal.

Het is een complete mindfuck als we zo denken. De groenteboer staat namelijk niet bekend om deze kwaliteit. Je gaat naar de groenteboer om verse groente en fruit te halen, kwaliteit en waar voor je geld. Mensen zouden deze winkel waarschijnlijk ook willen bezoeken als de kwaliteit zeker niet zo goed is als alle andere zaken door heel Nederland. Met deze gevoelens kan je mensen wel zo ver krijgen om gebruik te maken van je dienst of je producten te kopen.

Meestal is een storytelling een kort verhaal wat in een paar zinnen verteld kan worden, dit om het verhaal zo makkelijk mogelijk te houden. Kijk maar naar andere reclames zoals die van de AH(De ideale winkelmanager, inmiddels wel gestopt, maar iedereen weet precies wie het is), Volkswagen (De Jack Russel met de auto geluiden), de groenteboer van Mars en ga zo maar door.

Wat verder ook een noodzaak is dat het een deel realiteit is, maar toch ook wel een deel onrealistisch. Ik kan jullie vertellen dat ik nog nooit zo’n vrolijke manager bij de Albert Heijn heb gezien, toch zie ik steeds weer als ik de reclame bekijk de acteur waar ik wel een storemanager bij zie. Door deze verwarring gaan mensen met elkaar erover praten, grote merken houden hiervan. Slechte reclame is immers ook reclame toch? Je verhaal kan nooit groot worden als er geen discussies over gedaan worden. Aangezien wij Nederlanders veel klagen, komt een discussie al snel tot stand.

Storytelling is voor mij één van de meest coole kenmerken van Marketing. Ik ben namelijk ook vrij gevoelig voor merken, voornamelijk kledingmerken. Er zijn altijd mooie print campagnes, online reclames en ambassadeurs waar je u tegen kan zeggen. Natuurlijk ben ik er ook van bewust dat deze kledingstukken ergens in Bangladesh gemaakt worden waar de moderne slavernij nog steeds gaande is. Helaas wordt dit goed gemaskeerd door de positieve aspecten van zo’n groot bedrijf. De kledingstukken worden bijvoorbeeld gemaakt van biologisch katoen, zijn van hoge kwaliteit en stralen de nieuwe mode uit.

Zo staat er bijvoorbeeld in het kleding labeltje het volgende: “Made in Canada”. De gemiddelde consument is hierdoor overtuigd dat kwaliteitskleding dus ook gewoon in een gezond land geproduceerd kan worden. FOUT… het is namelijk legaal om de kledingstukken te produceren in een ander land en gelabeld in het land waar het magazijn/hoofdkantoor staat. 1 van deze grote spelers die dat doen is American Apparel. Afschuwelijk, maar als je die stoere/uitdagende campagnes dan weer ziet van American Apparel ben je alles weer vergeten, nietwaar?